BilgisayarDersleri.NET

Fedora Core 4 yenilikleri :

PowerPC desteği

GNU C Compiler 4.0

Gnome 2.10 grafik arabirimi

KDE 3.4 grafik arabirimi (Yeni erişilebilirlik seçenekleri)

Eclipse 3.1M6 (Java)

MySQL 4.1 veritabanı sunucusu

PHP 5.0

Global File System 6.1.0 (GFS)

Evince 0.2.1 Dosya önizleyicisi

GDM 2.6 grafik karşılama ekranı

Kurulum için gerekenler

Fedora'da diğer pek çok Linux sürümü gibi ücretsiz olarak Internet üzerinden indirilebilir. Internet üzerinden indirdiğiniz bu CD/DVD iso'larını bir CD'ye açarak (Burn from ISO Image) ihtiyacınız olan kurulum medyasını sağlayabilirsiniz. Fedora Core 4 sürümünü indirmek için pek çok Internet yansısı var. Benim önereceğim bantgenişliği açısından daha kolaylık sağlayacak Türkiye Linux Kullanıcıları Derneği yansısı olan ftp://ftp.linux.org.tr adresini kullanmanızdır. Internet bağlantınızın durumuna göre http://www.linuxiso.org veya http://fedora.redhat.com adresini de kullanabilirsiniz. Kurulum için 4 cd gerekmektedir. Bu 4 cd'nin içinde temel Linux işletim sisteminin yanı sıra yüzlerce program beraberinde gelmektedir. Sistemi tam olarak kurduğunuzda 6.5 GB'a yakın hazır program sizi bekliyor olacaktır. Bu cdlerin içinde bir ofis setinden tutun da grafik çizim ve işleme araçlarına kadar pek çok yararlı program sizi bekliyor olacaktır. Eğer ki Internet bağlantı hızınız yeterli değilse veya Internet bağlantı imkanı yoksa bu CD'leri Linux dağıtımı yapan bir bilgisayarcıdan veya pek çok Internet adresinden (www.cheapbytes.com) cüzi bir miktara alabilirsiniz. Zaten aslında satılan işletim sisteminin kendisi değil, yapılan hizmettir. (CD basımı, çoğaltılması, etiketlenmesi, vs.) Eğer ki DVD sürücünüz varsa Fedora'nın DVD sürümünü de çekebilirsiniz.

Aynı dizinde SPRMS ve Rescue adında 2 tane daha image dosyası gelmektedir. Bu image dosyaları sırasıyla kaynak kodlar ve sistem eğer bir şekilde açılmazsa kurtarma CD'sidir. RedHat'in paket yönetim sistemi olan RPM dosyaları genelde hazır derlenmiş olarak geldiği için eğer yeniden derleme veya geliştirme yapmayacaksanız sadece RPMS dosyaları yeterlidir.

FC4-i386-disc1.iso

FC4-i386-disc2.iso

FC4-i386-disc3.iso

FC4-i386-disc4.iso

Bu dosyaların sağlam olup olmadığını incelemek için de yine aynı dizinde göreceğiniz md5 sum dosyası olacaktır. Buradaki md5 sum ile cd'yi indirdikten sonra gerekirse md5 veya sha1 sum programlarını kullanarak karşılaştırma yapın. Bu işlem CD içerisinde herhangi bir sorun olup olmadığını CRC checksum yaparak karşılaştırmakta dır. Internet'den indirdiğimiz yaklaşık 2GB büyüklüğünde bu CD'lerden herhangi bir yerinde bir sorun çıkması yüzünden kurulum esnasında devam edemeyebiliriz. RedHat ve Fedora Linux kurulumda bu CD/DVD medyayı yeniden kontrol etmek isteyip istemediğinizi size soracak ve onaylarsanız bu medyayı kurulumdan önce kontrol edecektir.

Gerekli Donanım

 İşlemci

Fedora Linux sürümü için en az Pentium seviyesinde bir işlemcisi olan makine gereklidir. Bundan ayrı olarak Cyrix/AMD/Via gibi x86 uyumlu işlemciler de desteklenmektedir. Kurulumu isterseniz grafik arabirimden, isterseniz de text arabirimden gerçekleştirebilirsiniz. Text kurulum için en az 200 MHz, grafik ortam içinde en az PII-400 MHz bir işlemci gerekmektedir. Native olarak 64 bit işlemcilere destek vardır.

Harddisk

Harddisk ihtiyacı sizin kurmak istediğiniz sisteme göre değişmektedir. Sunucu kurulumlarında kaç kişiye destek vereceğiniz, kişi başı ne kadar yer ayrılacağı gibi hesaplarla ihtiyacınız olan disk yerini hesaplayabilirsiniz. Burada anlatılan değerler işletim sisteminin öntanımlı değerleridir. Normalde gereken en az yere ilave olarak kendinize 1-2 GB extra alan ayırmanız ileride yer dolayısıyla çıkabilecek problemleri engelleyecektir.

32 bit sistemler için;

Minimum (Custom) : 620 MB

Server : 1.1 GB

Personal Desktop : 2.3 GB

Workstation : 3 GB

Everything (Custom) : 6.9 GB

64 bit sistemler için;

Minimum (Custom) : 900 MB

Server : 1.5 GB

Personal Desktop : 2.7 GB

Workstation : 3.4 GB

Everything (Custom) : 7.5 GB

Ram

Grafik ortam kullanmıyorsanız çok fazla bir hafızaya ihtiyaç duymayacaksınız. Standart 128 Ram'li bir makineyi çok rahat bir şekilde sunucu ihtiyacınız için kullanabilirsiniz. Grafik arabirim (X) kullanacaksanız en az 256 MB hafızası olan bir makine tavsiye edilmektedir. Kurulum işleminde eğer grafik arabirim seçerseniz X sunucu çalıştığı için hafıza ihtiyacı otomatik olarak yükselmektedir.

32 bit sistemler için;

Text mode (minimum) : 64 MB

Grafik mode (minimum) : 192 MB

Önerilen : 256 MB

64 bit sistemler için;

Text mode (minimum) : 128 MB

Grafik mode (minimum) : 256 MB

Önerilen : 512 MB

Hardware Compatibility List

Pek çok işletim sistemi gibi Linux dağıtımları da kendi işletim sistemi dağıtımlarının desteklediği donanım listesini tutmaktadır. Bu listeler genelde donanım üreticileri ile yapılan karşılıklı çalışma ve testlerden sonra oluşturulmaktadır. http://hardware.redhat.com/hcl adresinden RedHat'in desteklediği donanım listesine ulaşabilirsiniz. http://www.linuxcompatible.org sitesi de pek çok dağıtımın donanım destek listesini barındırmaktadır.

Kurulum Seçenekleri

Fedora Core 4 için birden çok kurulum seçeneği mevcuttur. Bunlardan en kolayı CD/DVD ile bilgisayarı başlatarak kurulumdur. Eğer ki replike yapmak isterseniz veya network üzerinden kurmak isterseniz bunun için bir açılış disketi ve gerekiyorsa bir sürücü desteği hazırlayarak network veya Internet üzerine koyduğunuz bir adres üzerinden kurabilirsiniz. Desteklenen kurulum seçenekleri; disketten açılış, CD/DVD, Network kurulumu, NFS ve HTTP/FTP metodlarıdır. Burada dikkat edilecek konu kurulum esnasında oluşacak Internet/Network trafiğinin ağın normal akış seyrini etkilememesidir.

Kurulum

1) Açılış Ekranı

Kurulum olarak CD/DVD medyayı seçtiyseniz önce CD/DVD iso indirip bunları gerekli medyaya yazın. Daha sonrasında bilgisayarının BIOS ekranına girerek sistemi CD/DVD üzerinden açacak şekilde ayarlamanız gerekmektedir. Daha sonrasında ilk CD veya DVD'yi takarsanız aşağıdaki ekranı göreceksiniz.

Eğer ki bir kaç saniye içinde hiçbirşeye basmazsanız kurulum standart olarak grafik arabirimi kullanacak ve kendisi bir sonraki ekrana geçecektir. Burada Fonksiyon tuşlarını kullanarak veya direkt komut vererek kurulumdaki bazı ayarları değiştirebiliriz. Eğer ki sistemimiz yavaş ve yeterli ram yok ise linux text yazarak text kurulumu başlatabilirsiniz. Eğer ki sisteminizde bir tane RAID kart varsa kimi zaman kernel (F4) ekranı ile bu karta ait kernel parametreleri girmeniz gerekebilir. Rescue ekranı herhangi bir sebepten dolayı başlatılamayan Fedora'yı kurtarmak için kullanılır. Sistemi bu şekilde başlatarak hataya sebep olan cihaz/dosyayı düzelterek sistemi normal haline getirebilirsiniz. Standart kurulum için bu ekranı direkt Enter ile geçebiliriz.

2) Medya Kontrolü

Linux'un dağıtımı genelde Internet üzerinden olduğu için aktarımda oluşabilecek herhangi bir hatayı önlemek amacı ile aktarılan medya üzerinde hatalara karşı CRC checksum hesaplaması yapılabilir. Bu işlem 4 cd için yaklaşık 30-40 dk sürecektir. Kurulumdan önce bu kontrolü yapmanız kurulumda karşınıza hoş olmayan bir durumun çıkmasını engelleyecektir. Eğer ki CD'den kuruyorsanız sırası ile sizden tek tek CD'leri takmanızı isteyecektir. Bu adımı vaktiniz olduğu sürece atlamayın!

3) Karşılama ekranı

Medya kontrolünden sonra Linux kurulum programı (anaconda) grafik ortamı başlatacak ve bu arada grafik kartınızı ve monitörünüzü tanımaya çalışacaktır. Eğer ki grafik kartı veya monitör tanımında bir sorun çıkmazsa karşınıza aşağıdaki karşılama ekranı gelecektir.

Bu karşılama ekranında solda açıklamalar, sağda da logo bulunmaktadır. Eğer isterseniz Hide Help tuşu ile yardım penceresini gizleyebilirsiniz. Release Notes ile de bu dağıtımın beraberinde gelen değişiklikler ve önceki sürümlerden bu yana düzeltilen hataları okuyabilirsiniz. Ekranın sağ alt köşesinde ise geri (Back) ve ileri (Next) tuşları bulunmaktadır. Bu ekranı Next ile geçiyoruz.

4) Yerelleştirme

Linux çok gelişmiş bir dil desteğine sahiptir. Yapısı dolayısıyla insanların ortak çalışması sonucu 70 den fazla dile çevrilmiştir. İşletim sistemi değişik diller için ayrı medyalarda temin edilmez. Ayrıca işletim sistemi dilini değiştirmek için sistemi baştan kurmak zorunda değilsiniz.

Türkçe Desteği

Gönüllülerin çalışması sonucunda Linux'un pek çok dağıtımı Türkçe'ye çevrilmiştir. Henüz daha Türkçe çevirileri tamamlanmamış olsa da etkin çalışma grupları bu konuda çevirilere devam etmektedir. Maalesef bu grubun yeterli sayıda gönüllüye ulaşamaması sonucu Türkçe çeviriler'de halen bazı eksiklikler bulunmaktadır. Türkçe yerelleştirme problemi dışında işletim sisteminde sorunsuz olarak Türkçe klavye ve karakterleri kullanabilirsiniz.

Bu ekranda kullanmak istediğiniz kurulum dilini seçerek Next tuşuna basarak devam edelim. Bir sonraki ekranda da kullanmak istediğimiz klavye düzeneği sorulacaktır.

Bu ekranda da kullanmak istediğiniz klavye düzeneğini seçerek Next tuşuna basarak devam edelim.

5)Kurulum Seçenekleri

Sistemimizi kurarken Fedora bize sistemi hangi amaçla kullanacağımızı soracaktır. Fedora Linux'da sunucu veya workstation için ayrı medya kavramı yoktur. Kuracağımız paketler bizim sistemi hangi amaçla kullanacağımızı belirtmektedir. XP tarzı kişisel olarak kullanabilir, veya grafik arabirim kurmadan bir sunucu olarak kurabiliriz. Custom seçeneği bize istediğimiz paketleri tek tek seçme özgürlüğü vermektedir.

Personal Desktop : XP tarzı, sadece kişisel kullanım için standart X ve X uygulamaları. Workstation: Personal Desktop'a ek olarak sistem yönetimi için araçlar kurar.

Server : Değişik sunucu servislerini seçebiliriz. X kurulmaz

Custom: Özel paket seçimi

6) Disk bölümleme

Linux dosya yapısı Windows'tan farklıdır. Dosya sistemi olarak ext2, ext3, reiserfs gibi sistemler kullanmaktadır. Bunları windows'un fat, fat32, ntfs sistemleri ile karşılaştırmak mümkündür. Benzer şekilde index'lerden oluşmaktadır. Linux'u windows partition üzerine kurmanız mümkündür fakat pek çok özellik çalışmayacaktır ve verim alamazsınız. En uygun kurulum seçimi şu anda standart olan ext3 dosya sistemini kullanmaktır. Bu bize Linux'un özelliklerinden yararlanmanın yanı sıra dosya sistemi güvenliğini kullanma imkanı verecektir.

Harddisk ve partition isimleri;

/dev/hda : IDE HDD 1

/dev/hda1 IDE HDD 1 Partition 1 (C:)

/dev/hdb : IDE HDD 2

/dev/hdc3: IDE HDD 3 Partition 3 (D:)

/dev/sda : SCSI HDD

/dev/sda5 : SCSI HDD Partition 5 (G:)

Linux işletim sisteminde harddisk isimleri /dev dizini altında bir device dosyasına tekamül etmektedir. IDE harddiskler /dev/hd ismini, SCSI harddiskler de /dev/sd ismini almaktadır. Pek çok USB bellek ve SATA harddisk SCSI disk olarak tanınır.

hd + kanal ismi + partition numarası

sd + kanal ismi + partition numarası şeklinde isimlendirilmektedir.

IDE harddiskler için

Primary Master kanal : a

Primary Slave kanal : b

Secondary Master kanal : c

Secondary Slavye kanal : d olarak isimlendirilmektedir.

SCSI diskler için SCSI id'ye bakılır

ID 1 : a

ID 2 : b

ID 3 : c

ID 4 : d

ID 5 : e ... şeklinde isimlendirilmektedir. Sonraki sayı partition numarasıdır.

Buna göre /dev/hda1;

hd - IDE disk

a - Primary Master kanal

1 - Ilk partition yani; 1. Ide disk uzerindeki 1. partition olarak isimlendirilmektedir. CD-ROM/RW ve DVD-ROM/RW cihazlarda partition olmadığından direkt olarak cihaz isimleriyle çağırılırlar. /dev/hdc - Secondary Master'da takılı CD-ROM

Mounting

Linux'ta Windows'un kine benzer bir C: , D: şeklinde isimlendirme mevcut değildir. Bunun yerine kullanılacak partitionlar birer etiket alarak dosya sistemi altında bir yere bağlanır. (Mount edilir.) / ile kök dosyasistemi anlatılmaktadır. Her zaman için / en üsttedir ve sanal bir cihazdır. Bu kök üzerinde çeşitli dizinler ve bölümler açarak ihtiyacımız olan harddiskleri ve cihazları bu dizinlere bağlayarak sistemde kullanabiliriz. Örnek olarak elimizdeki scsi disk 1. ID ye bağlı 1. partition'ı sistemde kullanmak istersek; Önce / (kök) dosya sistemi altında yedekdisk adı ile bir dizin oluşturalım.

mkdir /yedekdisk

sonrasında /dev/sda1 i bu dizine bağlayalım.

mount /dev/sda1 /yedekdisk -o rw -t ext3

Burada kullandığımız -o rw parametresi bu diske yazma (read) ve okuma (write) açık bir şekilde erişeceğimizi, -t ext3 parametresi de bu partitiondaki dosya sisteminin ext3 olduğunu belirtmektedir. Başka bir örnek olarak cd-rom'daki diskin içeriğini sisteme bağlamak istersek.

mount /dev/cdrom /mnt/cdrom

şeklinde bunu gerçekleştirebiliriz. Burada /mnt/cdrom dizinini oluşturmadık, çünkü cdrom için öntanımlı gelir. Aynı şekilde /dev/cdrom da sistemdeki cd-rom cihazına sembolik linktir. Bu şekilde cd-rom sürücüsünü arayıp /dev/hdc veya /dev/sdb şeklinde isim kullanmadan kullanabiliriz. Şu anda /yedekdisk altında scsi disk 1. partition içeriklerini, /mnt/cdrom dizini altında da cdrom'un içeriklerine ulaşabiliriz. Dosya sistemleri hakkında bu kısa girişten sonra disk bölümlemeye geçelim;

Bu ekranda Fedora size harddiski nasıl bölümlendireceğinizi soracaktır. isterseniz Automatic Partition ile kendisi sizin yerinize bölebilir, veya Manually partition with Disk Druid seçeneği ile Disk Druid (fdisk) programını kullanarak siz kendi partition'larınızı oluşturabilirsiniz. Linux işletim sistemi için en az 2 partition gereklidir. Bunlardan birincisi kök dosya sistemi olarak tanımlanır, ikincisi de takas bellek (swap) için gereklidir. Linux takas belleği Windows'daki gibi dinamik bir dosyada tutmak yerine ayrı bir partition'da tutmaktadır. Genelde hesaplaması eğer düşük bellekli bir sisteminiz varsa bunun 2 katıdır. Örnek olarak 256 MB Ram'li bir makinede uygun swap alanı 512 MB'dır. Daha üstünde bir belleğiniz varsa muhtemelen sistem swap partition hiç kullanmayacaktır ama oluşturmanız gereklidir. RedHat ve Fedora sizden kurulum için en az 3 partition isteyecektir. Çok büyük harddisklerde sistem BIOS'unuz eski ise büyük bir partition'ı göremeyecek ve sistemi buradan başlatamayacaktır. Bunu önlemek amacı ile RedHat ve Fedora /boot partition kullanır. Yaklaşık olarak 100 MB'lık bir boot partition oluşturarak BIOS'un rahatça buradan boot etmesini sağlamaktadır. Daha sonrasında bu boot partition BIOS sınırlamalarını devre dışı bırakarak diskin adreslenmesini sağlamaktadır.

Bu durumda sistemi kurmak için;

100 MB /boot

30 GB /

512 MB swap

şeklinde harddiski böleceğiz. Eğer ki harddiskinizde bir Windows sürümü varsa bu bölüme dokunmadan boş alanı kullanabilirsiniz.

Disk Bölümleme

Önce boot dizinimizi oluşturalım. Free Space yazan bir yere tıklayıp New tuşuna tıklayın. Karşınıza üstteki ekran gelecektir. Burada mount point yazan yerde sağdaki ok ile /boot seçin. File system type olarak ext3 seçelim. Altındaki listede bu dizini hangi sürücüde oluşturacağımızı soracaktır. Tek diskimiz olduğundan başka bir seçim imkanı görünmeyecektir. Size (MB) yazan yere 100 yazalım. Burada isterseniz bu partition'ın ihtiyaca göre dinamik olarak büyümesini sağlayabilirsiniz. Bu bazen sistemin sizin kontrolünüzün dışında şekillenmesine sebep olacağından Fixed Size ile statik olarak kaydetmek en mantıklısıdır. Fixed Size seçelim. Eğer ki istersek Fill all Space up to (MB) ile dinamik büyümesine bir sınır koyabilir veya Fill to maximum allowable size ile diskte olan bütün uygun alana genişlemesini sağlayabiliriz. Standart ide yapısında 4 adet Primary Partition olabilir. Bu partitionlara direkt olarak; (Primary IDE olduğunu düşünürsek.)

/dev/hda1

/dev/hda2

/dev/hda3

/dev/hda4

olarak erişebiliriz. Bundan sonra artık extended partition yapısı devreye girer ve bunların içinde sanal diskler oluşturulur. Örnek olarak;

/dev/hda7

4. primary partition üzerinde 3. sanal disk olabilir. Bu nedenle diskleri sanal olarak oluşturmamak için eğer 2 den fazla primary partition var ise Force to be a primary partition seçeneğini de işaretleyelim.

Burada da takas alanımızı düzenliyoruz. Takas alan /boot ve / gibi bir yere bağlanmaz. (mount) Bu yüzden dolayı File system Type alanında swap seçtiğimizde otomatik olarak Mount Point seçeneği iptal olacaktır. Swap alanımızı da oluşturduktan sonra asıl kök (/) alanımızı oluşturalım.

Bütün işlemlerimizi kök alanında yapacağımız için bu alanı mümkün olduğunda geniş tutmalıyız. Fill to maximum allowable size seçeneğini bu alan için seçebiliriz. Burada dikkat etmemiz gereken konu her zaman için diskin kalan yerinden 10 MB kadar daha az yer vermemizdir. Harddiskimiz 8-10 MB kadar bir alanı kendi dosyaları için ayıracağından tüm kalan alanı kullanmamıza izin vermeyecek ve hata verecektir.

/boot, kök (/) ve swap alanlarımızı oluşturduktan sonra sistem bize üstte grafik olarak diskin paylaştırılmasını ve altta da hierarşik yapısını gösterecektir. Eğer daha fazla yerimiz kalmış ise bunu istediğimiz bir dizine (yedek) bağlayabilir. New ile yeni partition oluşturabilir, Edit ile mevcut bir partition düzenleyebilir veya delete ile silebiliriz. Eğer ki diskin orjinal partition yapısına geri dönmek istersek Reset ile bu işlemi gerçekleştirebiliriz. RAID ve Logical Volume Management (LVM) ve altta görünen Hide RAID device /LVM Volume Group Members seçenekleri daha gelişmiş özelliklerdir. Bunları İleri düzey kurulum seçeneklerinde inceleyeceğiz. Eğer ki partition tablosu uygun ise Next tuşuna basarak devam edelim. Fedora kontrol edip gerekiyorsa sizi uyaracaktır.

7) Sistem Başlangıç

Linux'un açılışta yüklenmesi için LILO veya GRUB adında 2 değişik boot loader programı vardır. LILO eskiden beri pek çok sürümde kullanılan text tabanlı basit bir sistem yükleciyi programdır. GRUB ise son zamanlarda giderek moda olmuş, daha fazla parametre ve karmaşık işlemleri destekleyen grafik bir boot loader programıdır. Linux işletim sistemi Windows veya başka bir işletim sistemi ile ortak olarak aynı harddiskte farkli partition'larda çalışabilir. Önemli olan boot loader sırası idir. Örnek olarak ayrı bilgisayarda hem Windows XP hem de Fedora Core 4 kurarsanız, boot loader ile istediğiniz açarak multi-boot çalışabilirsiniz. Grub veya lilo önce size seçeneğinizi soracak, eğer Linux açılacak ise Linux çekirdeğini yükleyecek, eğer ki Windows açılacaksa görevi ntloader'a devredecektir. Burada en üstte hangi boot loader programının yükleneceğini yazmaktadır. Change boot loader ile LILO veya GRUP arasında geçiş yapabilirsiniz. Eğer ki sisteminizde Windows var ise Linux bunu otomatik olarak görecek ve listeye ekleyecektir. Dosya sistemine göre DOS veya Other adında bir etiket görebilirsiniz. Default seçeneği ile önce hangisinin boot edeceğine karar verebilirsiniz. Sistem açılışta birkaç saniye bekleyecek ve sonrasında eğer siz farklı bir seçim yapmazsanız default dosya sistemini yükleyecektir. Sağda bulunan Add/Edit/Delete tuşları ile harddiskinizdeki başlamasını istediğiniz işletim sistemlerini silip ekleyebilir ve/veya değiştirebilirsiniz. Use a boot loader password seçeneği ile açılışa bir şifre verebilirsiniz. Genelde sunucularda fiziksel güvenlik sistem odası ile sağlandığı için sunucularda şifre verirseniz uzaktan sunucuyu restart ettiğinizde sorun çıkabilir. (Mecburen sunucu odasına girip şifreyi yazmadan sunucu başlamayacaktır.) Configure advanced boot loader options ile gerekiyorsa kernel'e açılış esnasında parametre verebilirsiniz. Force LBA ile de eğer ki açılışta sorun çıkartan büyük bir harddiskiniz varsa onun boot etmesini sağlayabilirsiniz. Eğer ki harddiskinizde sadece Linux işletim sistemi varsa bu ekranda değişiklik yapmadan Next tuşu ile devam edebiliriz.

Network

Linux native TCP/IP desteği ile gelmektedir. TCP/IP sistemin kalbidir ve sistemden söküp atamazsınız. Linux'un kendisi ile haberleşmesi de TCP/IP üzerindendir. Linux'un bu kadar gelişmesinin en temel özelliği network servislerine olan ihtiyaçlardır. Şu anda NET-4 adı verilen network stack ile beraber IP/IPX/AppleTalk/DecNet gibi pek çok protokole destek verilmektedir. Bu kadar çok protokolü barındırmakla beraber neredeyse bütün bunların servis sunucusu da olabilir. Linux'ta ethernet kartları sisteme ethX şeklinde tanıtılır. Buna göre ilk ethernet kartı eth0 dır, daha sonrakiler eth1, eth2, eth3... olarak devam etmektedir. Eğer ki bir modem kullanıyorsanız da bu genelde seri port emulasyonu yapılacağından cihaz ismi. /dev/ttyS0 (Birinci seri port) şeklinde olacaktır. Sisteme IP adresini istersek DHCP üzerinden, istersek de statik olarak tanımlayabiliriz. Burada eth0 seçili olarak editleyelim ve bir IP adresi verelim.

Configure using DHCP seçeneğini kaldırarak.

IP Address : 192.168.1.10

Netmask : 255.255.255.0 olarak verelim.

Daha sonrasında da bu cihazı açılışta başlatmak için Activate on boot seçeneğini işaretlelim. OK tuşuna basarak bir önceki ekrana dönersek sırasıyla manual olarak cihaza bir isim verelim. sunucu.domain.com Daha sonrasında da ağ geçidi (gateway), dns1, dns2 ve dns3 sunucularını yazalım. Eğer ki ayarların düzgün olduğunu düşünüyorsanız Next seçeneği ile devam edebiliriz.

9) Güvenlik

Bu ekranda Windows'larda Service Pack 2 ile birlikte gelmeye başlayan Windows Firewall tarzı bir firewall seçeneği göreceksiniz. Üstten No Firewall/Enable Firewall seçeneği ile güvenlik duvarını açıp kapatabiliriz. Eğer ki güvenlik duvarını aktif hale getirisek altında hangi servisleri açacağımız, hangilerini kapatacağımız şeklinde seçenekler sunulacaktır. SELinux Linux'un standart güvenliğine ek olarak geliştirilmiş bir framework'dür. İşletim sisteminin pek çok alanlarını en ince noktasına kadar takip etmemizi sağlamaktadır. Henüz yeni olduğu için çok fazla kullanılmasa da bir süre sonra istenilen güvenlik ihtiyaçlarını karşılayacağı düşünülmektedir.

Buradaki firewall daha çok sistem yönetimi konusunda deneyimsiz insanlar için standart bir koruma olarak önerilmiştir. Biz firewall sistemini daha sonra kendimiz ayarlayacağımız için burada No Firewall seçeneğini seçelim. Daha sonrasında da Enable SELinux (Warn) seçeneğini seçerek Next ile kuruluma devam ediyoruz.

Bir sonraki ekranda sistem bizi güvenlik duvarını açmadığımız için uyaracaktır. Burada da Proceed seçeneği ile devam ediyoruz.

10) Neredeyiz

Sonraki gelen ekranda da bulunduğumuz yer ve zaman birimini seçiyoruz. Bu seçenek sunucu uygulamalarında zamandan doğan karışıklıklara yol açmamak için atlamayacağımız bir adım olmalıdır. Haritadan veya alttaki listeden Europe / İstanbul seçerek devam edelim.

11) Şifre

Şifre bir sistem yöneticisinin en fazla dikkat etmesi gereken konulardan birisidir. Linux'ta şifreler tek yönlü bir hash fonksiyonundan geçirilir ve geriye dönülmesi imkansızdır. Kendinizin unutmayacağı ama mutlaka karmaşık şifreler kullanmanız sistemin güvenliği açısından çok önemlidir. Daha sonrasında policy ayarları ile kullanıcıların kullanabileceği minimum harf sayısını, karmaşıklık  şeklini ayarlayabilirsiniz. Alfanümerik şekilde en az 8 harf bir şifrenin en gelişmiş bilgisayarda bile kırılması günler alır. Bunu daha uzun yaptığınız sürece kombinasyon sayısı artacağından şifrenizin kırılmamasını sağlayabilirsiniz. Şifre seçerken mutlaka doğum tarihiniz, kediniz, köpeğiniz, doğum yeriniz gibi basit şifrelerden kaçının.

Örnek şifre : /&+xx)3mx5Rnx981

Root kullanıcısı sistemin yöneticisidir. Üstteki gibi karmaşık olarak bir şifre seçin ve peşpeşe iki defa yazın. Fedora bu şifrelerin aynı olup olmadığını kontrol edecektir. Next ile devam edelim.

12) Paket Seçimi

Eğer ki özel seçenekler ile kurduysanız karşınıza hangi paket setlerini seçmek istediğiniz gelecektir. İsterseniz default gelen seçenekleri kabul edebilirsiniz. Bunlar Fedora tarafından öngörülen değerlerdir. X-Window, Server, Development şeklinde grup olan seçenekler bulunmaktadır. Bundan ayrı en altta bulunan Minimum veya Full seçeneği ile en az veya tamamen tüm paketleri de kurabilirsiniz. Burada ihtiyacınız olan seçenekleri seçin ve Next ile kuruluma devam edelim.

13) Review

Bu ekranda da artık tüm ayarlarımızı kabul ediyorsak onay veriyoruz. Şu aşamada halen daha Back seçeneği ile geri dönebilir ve bütün ayarlarımızı yeniden gözden geçirebiliriz. Eğer ki tüm ayarlar istediğimiz gibi ise bu durumda artık Next ile kuruluma başlayabiliriz.

14) Gerekli Medya

Review'dan sonra gelen bu ekranda kurulum esnasında hangi medya ortamının kullanılacağı belirtilmektedir. Eğer CD kurulum yaptıysanız 1., 2., 3. ve 4. CD'leri hazır etmenizi isteyecektir sistem. Eğer ki bütün gerekli CD'lere sahip iseniz Next ile kuruluma devam edebilirsiniz.

15) Dosyaların kopyalanması

Bu ekranda kurulum için harddiske kopyalanan dosyaların adını, paket açıklamaları ve boyları, kurulumun daha ne kadar süreceği grafik olarak gösterilmektedir. Bu ekran sadece bilgi amaçlıdır.

16) Bitiş

Tebrikler. Sistemi başarı ile kurdunuz. Bu ekrandan sonra artık Reboot ile sistemi yeniden başlatabilir ve kullanmaya başlayabilirsiniz. Eğer ki grafik içeren bir kurulum yaptıysanız karşınıza grafik kartı ve ekran modlarınızı ayarlamanızı isteyen bir seçenek daha gelecektir.