BilgisayarDersleri.NET

Network (Ağ) Nedir?

Ağ birden fazla bilgisayarın belli sebeplerden dolayı birbirine bağlanması ile oluşan yapıdır.

Neden Ağa İhtiyaç Duyarız?

Bigi paylaşımı: Ağ teknolojisinin getirdiği kolaylıklardan bir tanesi verilerimizi paylaşabilmektir. Bir kullanıcının bilgisayarında oluşturduğu dosyalar, ağ bağlantısı sayesinde diğer bilgisayarlarda da kullanılabilmektedirler. Bu işlem zamanla bir avantaj olgusundan çıkıp bir zorunluluk haline gelmiştir.

Yazılım ve donanım paylaşımı:Ağ teknolojisinin gelişmesiyle beraber zamanla kullanıcılar, bilgisayarlarında oluşturdukları dosyaları, diğer bilgisayarlardada kullanmayı istemiştir. Bundan dolayı birçok uygulama yada birçok dosya yerine ortak uygulama ve ortak dosyalar yöntemine gidilmiştir. Ayrıca her bilgisayara bir printer veya scanner gibi aygıtların alımından vazgeçilmiş network kapasitesi kadar aygıt alınmaya başlanmıştır. Bu da maliyetleri oldukça önemli bir şekilde azaltmıştır.

Merkezi yönetim ve destek: Ağ ayrıca yönetim ve destek işlerinide oldukça kolaylaştırmıştır. Network yöneticisi tek bir bilgisayardan tüm ağdaki yönetimsel işlemleri gerçekleştirebilmektedir.

Bilgisayarların Ağdaki Rolleri:

Bir ağda bilgisayarlar ya client (istemci) yada server (sunucu) rollerinden birini üstlenirler.

Server: Ağ ortamında paylaşılan kaynaklara sahip olan ana bilgisayara verilen isimdir. Sunucu üzerinde bulunan herhangi bir kaynağını istemcilere açabildiği gibi( printer, scanner, hdd ) bazı hallerde de verilerin ortak toplandığı bir merkaz olarakta düşünülebilir.

Örneğin belli başlı bazı server çeşitlerinden örnek vermek gerekirse,

File and Print Servers dosyaları ve çıktı kaynaklarını tek bir yerde barındıran serverdır.

Database Severs, çok yüksek boyutlardaki verileri merkezi bir yerde tutar ve istemcilere dağıtır.SQL Server ı database serverlara örnek olarak gösterebiliriz.

Mail Servers, kullanıcılar arasındaki mail iletişiminden sorumlu olan serverdır. Mail servers a örnel olarakta Exchange Server yada IBM Serverların kullandığı Lotus Notes u örnek olarak verebiliriz.

Directory Services Servers ise yine merkezi bir yerden, networkteki kullanıcılar, isimler ve kaynaklar hakkında bilgileri tutar. Böylelikle network güvenliği sağlanmış ve yönetim merkezileşmiş olur.

Client: Ağ ortamında sunucudan kaynak veya veri isteyen bilgisayarlardır. Bir bilgisayar yanlızca kendisinden yapı olarak üstün olan sunucudan (server) veri istemek zorunda değildir. Herhangi iki bilgisayar arasında sunucu istemci ilişkisi olabilir. Böyle bir ortamda bilgiye yada kaynağa ulaşmak isteyen Client, bu bilgiye veya kaynağa sahip olan ise server olarak adlandırılır.

Network Tipleri:

Ağdaki bilgisayarların nasıl konfigüre edildiğine göre ve bilgilere nasıl ulaşmaları gerektiğine göre networkler iki tipe ayrılır. Peer to Peer ve Client Server.

Peer to Peer Netwok:

Bu tip ağlarda herhangi bir atanmış server yoktur. Ve bilgisayarlar arasında herhangi bir hiyerarşide yoktur. Tüm bilgisayarlar eşit haklara sahiptirler. Ahpap ahpaba işlemlerini gerçekleştirirler. Her bilgisayar yeri geldiğinde client yeri geldiğinde ise server görevini üstlenir. Her bilgisayarın güvenliği kendisinden sorumludur. O bilgisayarın kullanıcısı ağda neleri paylaşacağına kendisi karar verir. Genellikle bu tip networklerde ağ yöneticiswi bulunmaz.

Bu tip networklere workgroup da denir.

Sadece 10 veya daha az kullanıcı olmak zorundadır.

Client Server Network:

Networkler genişledikçe peer to peer networkler ihtiyaçları karşılayamaz duruma geldiler. Bu ihtiyaçları karşılayabilmek için serverlar ortaya çıktı. Ve artık çoğu ağda atanmış bir server bulunmaktadır. Ağdaki bir server sadece server olarak davranabilir. Yani hiçbir zaman client olamaz.

Networkler büyüdükçe Client Server tipi networkler standartlaşmaya başlamıştır. Ve bir ağa bağlanan bilgisayarların sayısı arttıkça o ağa tek bir server bile yetmemeye başlamıştır.

Ağ İşletim Sistemleri:

Bilindiği gibi bilgisayarlar üzerlerinde bir işletim sistemi olmaksızın çalışamazlar. Dolayısıyla bir networkteki bilgisayarlar da üzerlerinde bir ağ işletim sistemi olmaksızın çalışamazlar. Bu işletim sistemleri ağdaki bilgisayarların çalışmasını, temel ağ servislerinin çalışmasını, clientların network kaynaklarına ulaşmalarını sağlarlar.

Örnek olarak Windows XP, 2000, 98, 95, Aplle Macinthos, Nowell, Unix verilebilir.

Büyüklüklerine Göre Ağlar:

Ağları büyüklüklerine göre iki sınıfa ayırabiliriz.

1) LAN( Local Area Network)

Birbirlerine yakın merkezlerden oluşan yerel ağlardır. Fiziksel olarak kablolanmış ağlardır. Örneğin bir sınıftaki yada bir binadaki birbirine bağlanmış tüm bilgisayarlar local area networkü oluştururlar.

2) WAN (Wide Area Network)

Wan 2 yada daha fazla Lan ın birleşmesi ile oluşur. Fakat temel olan farklılık lokasyonların birbirinden uzak olma zorunluluğudur.

Temel İletişim Araçları:

Bir networkteki temel iletişim araçları,

Network Kartı,

Network Kablosu

Ve Kablosuz iletişim araçlarıdır.

Network Kartı: Bu kart bilgisayar ve network kablosu arasında fiziksel bağlantıyı kuran karttır. Bu kart veriyi alır ve onu elektrik sinyaline dönüştürür ve tam tersini yapar. Verinin kablo üzerindeki akışını kontrol eder vede verinin kendisine gelip gelmediğini tayin eder.

Network Kablosu: Ağdaki bilgisayarları birbirlerine kablolar ile bağlarız. İşte 2 bilgisayarı yada network bileşenlerini birbirine bağlayan bu kabloya segment denir. Kablolar hızlarına ve özelliklerine göre 3 temel sınıfta kategorize edilebilir.

• Twisted Pair
• Coaxial
• Fiber Optic

Twisted Pair:(10BaseT)

2 çeşidi vardır. UTP ve STP. Yani Unshielded Twisted Pair ve Shielded Twisted Pair. 100 metre sinyal taşıyabilirler. Uçlarında RJ  45 konnektörü vardır. 100 Megabit hızındadır. Networklerde en yaygın olarak kullanılan kablo çeşididir.

Coaxial Kablo:

ThinNet ve ThickNet olmak üzere 2 çeşidi vardır. Thinnete 10Base2, Thicknete 10Base5 da denir.

Thinnet Coaxial Kablo 185 metre veri taşıyabilir.10 megabit hızındadır.

ThickNet Coaxial Kablo 500 metre veri taşıyabilir. 10 megabit hızındadır.

Hem Thinnet hemde thicknet coaxial koblolar BNC konnektörü ile bağlıdırlar.

Fiber Optik Kablo:

Bu tip kablolar elektrik sinyalleriyle değil ışıkla iletişim kurarlar. Dolayısıyla veri bozulamaz yada çalınamaz. 2 km veri taşıyabilir. Hızı minimum 100 megabittir. Bant genişliği sonsuz olarak varsayılır. Fakat maliyetinin çok yüksek olması ve esneme özelliğinin çok olmaması dezavantajları olarak sayılabilir.

Kablosuz İletişim Araçları:

İki çeşit kablosuz iletişim tekniği vardır. Kızılötesi ve alçakdalga radyo yayını.

Her iki durumdada bilgisayarlara bir alıcı ve bir de verici yerleştirmek suretiyle iletişim sağlanır. Infrared de alıcı ve verici arasında düz bir bağlantı olmalıdır yani arada pürüzler olmamalıdır. Radyo dalgaları ile olan iletişimde böyle bir zorunluluk yoktur.

Network Topolojileri:

Network toplolojisi bilgisayarların, kabloların ve diğer network araçlarının düzenlenmesi ile oluşur. Topoloji fiziksel networkün bir haritasıdır.

Beş temel network topolojisi mevcuttur. Bunlar;

• Bus
• Star
• Ring
• Mesh
• Hybrid  olarak sıralanabilir.

Bus Topolojisi:

Bus topolojisinde networkteki tüm bilgisayarlar düz bir segment ile birbirlerine bağlıdırlar. Böyle bir topolojide bir paket, segmentteki tüm network kartlarına iletilir.

Segmentin her iki tarafınada sonlandırıcı koyulmaktadır. Böylelikle yollanılan bir paket o segment dışına çıkmamaktadır. Kablodaki herhangi bir bozukluk tüm segmentteki iletişimi bozacaktır.

Star Topolojisi:

 Star topolojisinde networkteki bilgisayarlardan çıkan kablolar hub a bağlanmaktadır. Hub birçok bilgisayarı birbirine bağlayan aygıttır. Paketler önce hub a gider ve hub o paekti tüm bilgisayarlara ulaştırır. Star topolojisinin avantajı şudur. Eğer bir bilgisayar çökerse networkten sadece o bilgisayar çıkar diğer iletişime birşey olmaz. Yanlız hub da sorun çıkarsa tüm iletişim sekteye uğrar.

Ring Topolojisi:

Ring topolojisinde bilgisayarlar tek bir kablo ile birbirlerine bağlıdırlar. Fakat bu kablo yuvarlak bir şekilde bilgisayarları birbirine bağlar. Paket bir jeton oluşturur ve bu jeton tüm bilgisayarlar arasında hızlı bir şekilde dolaşır.Bu topoloji çok hızlı çalışmaktadır. Yanlız aynı anda sadece bir bilgisayar veri yolayabilir.

Mesh Topolojisi:

Bu topolojide tüm bilgisayarlar ayrı ayrı kablolarla birbirlerine bağlıdırlar. Bu topolojinin avantajı bir bilgisayarın diğerine birden fazla kablo ile dolaylı olarak bağlı olmasıodır. Fakat maliyeti yüksektir.

İnternet tam olmamakla birlikte mesh topolojisi sayılabilir.

Hybrid Topolojisi:

Hybrid topolojisi birden fazla topolojinin birbirine bağlanması sonucunda oluşur. Böylelikle her iki topolojinin avantajlarını kullanabiliriz.

Hybrid topolojilerinden en çok star-bus ve star ring topolojileri kullanılır.

Networkü genişletmek:

Bir networkü sadece yeni bilgisayarlar ekleyerek genişletemeyiz. Her topolojinin limitleri vardır. Fakat bazı araçlarla networkümüzü genişletmemiz mümkündür. Bu araçlar;

• Repeater ve hub
• Bridges
• Swittches
• Routers
• Gateways

Repeaterlar ve hublar:

Repeaterlar sinyalleri alırlar ve onları güçlendirerek gidecekleri yerlere yollarlar.

Repeaterlar sinyalleri çevirmezler ve filtrelemezler.

Hublar star topolojisindeki bilgisayarları birbirine bağlayan aygırlardır. Herhangi bir filtreleme işlemi yapmazlar. Veriyi alıp segmentteki tüm nic lere yollarlar.

Bridges:

Bridgeler data paketlerini bir segmentten diğer segmente iletme işine yarar. Yanlız bridge aynı anda sadece bir paketin geçmesine izin verir. Genellikle bus topolojilerinde kullanılır. Networkümüzdeki bilgisayar sayısı artıyorsa, bu artıştan kaynaklanan broadcast stormları ve oluşan darboğazları engellemek için ayrıca birbirinden farklı fiziksel kabloları örneğin coaxial ve twisted pair gibi birbirine bağlamak için bridge kullanırız.

Switches:

Switchler Bridgelere benzerler. Fakat bridgelere nazaran daha akıllıdırlar. Gönderenin paketini direk alıcıya ulaştırırlar. Alıcı ve verici arasında direk bir bağlantı oluşmuş olur. Böylelikle networkte gereksiz trafik oluşmaz.

Routers:

Routerlar farklı networkleri, segmentleri birbirlerine bağlarlar.Bridge ve switch gibi davranırlar ama her ikisinden de daha komplekstirlerdir. Router datanın en kısa hangi yoldan gideceğini bilir ve paketi o yoldan yollar. Bu yolu kendisinde olan router tablosundan bulur. Routerlar birbirleriyle haberleşerek routing tablolarını geliştirirler. Böylelikle paket istenilen yere mutlaka ulaşır.

Gateways:

Gatewayler farklı network yapılarını birbirine bağlarlar. A networkündeki datayı alır B networkünün anlayabileceği şekilde işler ve gönderir. Böylelikle her iki networkte birbirini anlayabilir.

Remote Access Bağlantı Çeşitleri:

Remote access uzaktaki bir bilgisayara bağlanmak demektir. Windows 2000 2 çeşit remote access metoduna izin verir. Bunlar Dial-up ve Virtual Private Network(VPN) tür.

Remote access client Remote access server a bağlanır. Bu server router yada gateway gibi davranır. Aralarındaki fiziksel bağlantıyı ise telefon hattı gerçekleştirir.

VPN iki bilgisayarın birbirleri ile çok güvenli bir bağlantı kurması için oluşturulur. Bu güvenlik oluşturulan bir tünel sayesinde oluşur. PPTP ve L2TP protokollerini kullanır.

PSTN: (Public Switched Telephone Network)

İki analog modem birbirlerine telefon hattı ile bağlıdır. Max 56Kbps hızındadır. En önemli avantajı dünyanın istediğiniz bir yerinden telefon hattı ile istediğiniz yere ulaşabilirsiniz. Diğer bir avantajı da ucuz olamsıdır.

ISDN: (Integrated Services Digital Network)

ISDN ses, görüntü, data göndermek ve almak için oluşturulan uluslararsı bir iletişim standardıdır. Özel ISDN modemleri ile dijital hatlardan iletişim kurarsınız. 64 Kbps yada daha hızlıdır.

ADSL: (Asymmetric Digital Subscriber Line)

Ses ve data transferi için kullanılır. Özel ADSL hattı üzerinden iletişim kurulur. 1.5 tan 9 Mbps ye kadar download, 16-640 Kbps arası upload hızı vardır.

Network Protokolleri:

Networkte bilgisayarların anlaşabilmeleri için aynı dilden konuşmaları gerekmektedir. İşte bu dillere protokol denir. Protokol kurallar ve standartlar bütünüdür.

Açık protokoller herkesin kullanabileceği ve geliştirebileceği bir endüstri standardıdır. Bu protokollere en güzel örnek olarak TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protokol) verilebilir.

Vendor Specific protokoller ise belli bir firma tarafından geliştirilen protokollerdir. Örnek olarak IPX/SPX (Internetwork Packet Exchange/Sequenced Packer Exchange) verilebilir.

Open Systems Interconnection (OSI) Referans Modeli:

Bilgisayarlar arası iletişimin başladığı günden itibaren farklı bilgisayar sistemlerinin birbirleri arasındaki iletişim daima en büyük problemlerden birisi olmuş ve bu sorunun üstesinden gelebilmek için uzun yıllar boyunca çeşitli çalışmalar yapılmıştır. 
1980'li yılların başında Uluslararası Standartlar Organizasyonu (International Standarts Organization-ISO) bilgisayar sistemlerinin birbirleri ile olan iletişiminde ortak bir yapıya ulaşmak yönünde çabaları sonuca bağlamak için bir çalışma başlatmıştır. 

Bu çalışmalar sonucunda 1984 Open Systems Interconnection-OSI referans modeli ortaya çıkmıştır. Bu model sayesinde değişik bilgisayar firmalarının ürettikleri bilgisayarlar arasındaki iletişimi bir standarda oturtmak ve farklı standartlar arası uyumsuzluk sebebi ile ortaya çıkan iletişim sorununu ortadan kaldırmak hedeflenmistir. OSI referans modelinde, iki bilgisayar sistemi arasında yapılacak olan iletisim problemini çözmek için 7 katmanlı bir ağ sistemi önerilmiştir. 

Başka bir deyişle, bu temel problem 7 adet küçük probleme parçalanmış ve her bir problem için ayrı ayrı çözüm üretilmeye çalışılmıştır. Bu 7 katmanın en altında yer alan iki katman yazılım ve donanım, üstteki beş katman ise genelde yazılım yolu ile çözülmüştür. OSI modeli, bir bilgisayarda çalışan uygulama programının, iletişim ortamı üzerinden başka bir bilgisayarda çalışan diğer bir uygulama programi ile olan iletisiminin tüm adımlarını tanımlar. En üst katmanda görüntü ya da yazı seklinde yola çıkan bilgi, alt katmanlara indikçe makine diline dönüşür ve sonuc olarak 1 ve 0 lardan ibaret elektrik sinyalleri halini alır.

OSI katmanlarının görevlerine bir bakacak olursak:

7- Uygulama Katmanı (Application Layer)
Kullaniciya en yakın olan katmandır. Kullanılan network programlarının çalıştığı katmandır. Kelime islemci, banka terminali programları vs. bu katmanın parçalarıdır. Ayrıca FTP (File Transfer Protokol) ve SMTP (Simple Mail Transfer Protokol) bu katmanda çalışır.

6-Sunum Katmanı (Presentation Layer)
Bu katmanda gelen paketler bilgi haline donusturulur. Bilginin karakter set çevrimi veya değiştirilmesi, şifreleme vs. görevlerini bu katman üstlenir.

5- Oturum Katmanı (Session Layer)
İki bilgisayar üzerindeki uygulamaların birbirini farkettiği katmandır.

4- Taşıma Katmanı (Transportation Layer)
Bu katman, gelen bilginin doğruluğunu kontrol eder. Bilginin taşınması esnasında oluşan hataları yakalar ve bunları düzeltmek için çalışır.

3-Ağ Katmanı (Network Layer)
Bağlantıyı sağlayan ve ulaşılmak istenen bilgisayara giden yolu bulan katmandır. Yönlendirme protokolleri bu katmanda çalışır.

2-Veri iletim Katmanı (Data Link Layer)
Bu katman fiziksel katmana ulasim stratejisini belirler. Fiziksel adresleme, ağ topolojisi, akiş kontrolu vs. bu katmanın görevlerindendir. Bridge cihazları bu katmanda çalışır.

1- Fiziksel Katman (Phsycal Layer)
Bu katman ağın elektriksel ve mekanik karakteristiklerini belirler. Modülasyon teknikleri, çalışma voltajı, frekansı vs. bu katmanın temel özelliklerindendir. OSI referans modeli bir ağ uygulaması değildir. OSI sadece her katmanın görevini tüm detayları ile tanımlar. 

Bilgisayarlar arasında haberleşmenin temelinde bu şekilde bir ortak uygulama biçimi vardır. Yani bu standart haberleşme tekniği sayesinde farklı bilgisayar firmaları tarafından üretilen ürünler, yazılımlar birbirleriyle sorunsuz olarak haberleşebilmektedirler.

Yani bu sistem sayesinde farklı donanım ve yazılımların aynı haberleşme ortamını kullanabilmeleri bir nevi aynı dili konuşmaları sağlanmış oluyor.

Protokoller ve Data İletişimi:

Network segmentleri küçük ağlardır fakat birleşince oldukça büyük ağları oluştururlar. Dataların network segmentleri arasında taşınmasına routing denir. Fakat her protokol bu işe izin vermez. Bu yüzden protokoller routable ve non-routable olarak ayrılırlar.   

Routable protokoller Lan lar ve network segmentleri arasında iletişim kurmaya izin verirler. Routing protokollerine örnek olarak TCP/IP ve IPX/SPx i verebiliriz.

Non routable protokoller bir segmentten diğer segmente veri taşınmasına izin vermezler. Non routable protokolle konuşan bir bilgisayar sadece kendi segmentinde olan bilgisayarlarla iletişim kurabilir.

Data İletişimi Tipleri:

Networkte üç tip data iletişim tipi vardır. Bunlar Unicast, Broadcast ve Multicast tir.

Unicast:

Unicast iletişimde data sadece o datayı isteyen bilgisayara yollanır. Fakat bu iletişim şekli aynı datayı birden fazla bilgisayarın istemesi durumunda networümüzü oldukça yavaşlatır.

Çünkü kaynak bilgisayar aynı datayı birçok defa yollamak durumunda kalacaktır. Örneğin icq daki chat screen unicast iletişime bir örnektir.

Multicast:

Multicast iletişimde datanın kopyası onu isteyen bilgisayarlara yollanır. Böylelikle network trafiği azalmış olur. İnternette oynanan oyunlar, radyo yayınları, müzik dinlemek multicast iletişime örnektir.

Broadcast:

Broadcast iletişimde bir data segmentteki tüm bilgisayarlara iletilir. Pek etkili bir iletişim biçimi değildir. Networkü çok yavaşlatır.

Temel Protokoller:

Windows 2000 birçok farklı protokolü destekler. Bunlar;

• TCP/IP (Transmission Control Protokol/Internet Protokol)
• IPX/SPX (Internetwork Packet Exchange/Sequenced Packet Exchange)
• NetBUI (NetBIOS Enhanced User Interface)
• AppleTalk

TCP/IP:

TCP/IP yüzden fazla bilgi iletişim protokolün toplandığı bir protokoller ailesidir. Bunlardan en önemlileri TCP ( Transmission Control Protocol ) ve IP (Internet Protokol) olduğu için bu ismi almıştır.

TCP/IP ruting destekler. Dolayısıyla network segmentleri arasında iletişim sağlayan protokollerden bir tanesidir. Bu özelliği ile TCP/IP internetin standart bir protokolü olmuştur. Güvenilir olması nedeniyle dünyanın her yerinde kullanılmaktadır.

IPX/SPX:

Bu protololü NetWare firması üretmiştir. IPX ve SPX bölümlerinden oluşur. IPX kısmı Netware networklerindeki adresleme işlemleri ile uğraşır. Vede SPX protokolün güvenliğinden sorumlu olan bölümdür.  TCP/IP ile kıyasladığımızda IPX TCP/IP?nin IP kısmına eş olan bölümdğr. SPX ise Transport Layer a uygun gelen kısımdır. Bu protokolde TCP/IP gibi routable bir protokoldür.

NetBEUI:

Bu protokol ilk protokollerdendir. 20 ile 200 bilgisayarlı networkler için dizayn edilmişti. Bu yüzden routable özelliği yoktur.  Bu protokol küçük networklerde oldukça hızlı çalışmaktadır. Herhangi bir konfigürasyon gerektirmez. İletişim hızı oldukça hızlıdır. Windows 2000 dahil tüm microsoft tabanlı işletim sistemlerinde çalışmaktadır. Routing desteklemediği için sadece kendi segmentindeki bilgisayarlarla iletişim kurabilmektedir. Diğer bir dezavantajı ise oldukça fazla güvenlik açıklarının bulunmasıdır.

Apple Talk:

Bu protokol Aplle Macintosh bilgisayarların birbirleri ile iletişim kurabilmesi için geliştirilmiştir. Bu protokol ayrıca Apple makinalarının Microsoft 2000 Server bilgisayarına ulaşmasına izin verir. Routable olması dolayısıyla farklı segmentteki Apple makinalar birbirleri ile data transferi yapabilirler.

Diğer İletişim Protokolleri:

• ATM (Asynchronous Transfer Mode)
• IrDA (Infrared Data Association)

ATM:

Bu teknoloji data, ses ve video gibi dosyaların çok hızlı ve simultane bir şekilde iletilmesi için geliştirildi. ATM switchler ATM protokollerle iletişim kurarak bağlantıyı sağlarlar. Bant genişliğini çok verimli kullandığı için bağlantı hızı oldukça etkilidir.

IrDA:

Bu teknoloji kısa mesafede kablosuz ve hızlı bir iletişim kurabilmek için geliştirildi. Kullanımı oldukça kolaydır. Infrared ışınlardan radyasyon kapma ihtimalimiz yoktur. Herhangi bir elektromanyetik ses oluşturmaz. Bu özelliklerinde dolayı tüm dünyada yaygın bir şekilde kullanılmaktadır.

Uzak Erişim Protokolleri:

Bu tip protokolleri iki kısımda inceleyebiliriz.

• Dial-up protokolleri
• VPN protokolleri

Dial-up Protokoller:

Windows 2000 Dial-up protokolleirnden iki tanesini içinde barındırır. Bunlar SLIP ve PPP protokolleridir.

SLIP: (Serial Linr Internet Protokol)

Slip clientların uzaktaki bir server e modem aracılığı ile bağlanmasını sağlar. Yanlız bağlanılacak olan serverın SLIP server olması gerekmektedir. UNIX serverler SLIP serverlardır.

Fakat bazı kısıtlamaları vardır. Örneğin sadece TCP/IP protokolünü kullanarak bir Slip servere bağlanabiliriz. Statik bir IP adresi gerekmektedir. Authenticationlar Text tabanlı olduğu için güvenlik sorunları ile karşılaşmak mümkündür.

PPP: (Point to Point Protokol)

PPP remote clientların ve serverlerin iletişim kurması için gerekli olan bir protokoldür. PPP şifreli iletişime izin verir. SLIP teki kısıtlamalar PPP için geçerli değildir. NetBEUI, TCP/IP, IPX/SPX gibi protokoller kullanarak PPP ile uzaktan iletişim kurarız.

VPN (Virtual Private Network) Protokolleri:

VPN ile internet üzerinden çok güvenli bağlantılar kurabiliriz. VPN TCP/IP, IPX/SPX ve NetBEUI data paketlerini PPP paketinin içine enkapsüle ederek güvenli bir iletişim sağlar. Bu işlemi yerine getirirken ya PPTP yada L2TP protokollerini kullanır.

• PPTP: (Point to Point Tunneling Protokol)
• L2TP: (Layer Two Tunneling Protokol)

PPTP:

PPTP protokolü PPTP clientı ile PPTP serveri arasında güvenli bir bağlantı kurar. Aradaki iletişim protokolleri TCPIP, IPX/SPX yada NetBEUI olabilir. PPP paketlerini şifrelemek için MPPE (Microsoft Point to Point Encryption) kullanır.

L2TP:

L2TP bir endüstri standardı protokoldür. İşleyiş mekanizması aynı PPTP gibidir. Fakat MPPE yerine IPSec kullanır.

IPSec: (Internet Protokol Security)

IPSec PPTP ve L2TP üzerine kullanılan çok daha güvenli bir protokoldür. PPTP varsayılan olarak MPPE kullandığı için L2TP ile daha uyumlu çalışır.

Fakat şifreli bir yapının üzerine bir daha şifreleme işlemi gerçekleştirdiği için data paketlerinin boyutu büyür dolayısı ile hızımız yavaşlar.